Technisch Aspect: Modulair

Technisch Aspect: Modulair

Zelfbouw.
Voor mijn technisch aspect koos ik er voor om modulair bouwen te onderzoeken. Omdat ik het idee dat je een eigen meubel kan bouwen en ontwerpen erg leuk vond. Het eerste idee wat heel erg bleef hangen was een soort van Mechano systeem, waarbij je met een aantal verschillende onderdelen verschillende meubeltjes in elkaar zou kunnen zetten. Hierbij liep ik al gauw vast op de functionaliteit van de meubels

Blokken.
Ik besloot terug te gaan naar de basis van een modulair systeem, bouwen met blokken. Waarbij een blok z’n eigen functionaliteit zou hebben. Ik kwam gauw tot de conclusie dat ik van blokken niet heel enthousiast werd. Ik heb me toen een tijdje gefocust op planken of kastjes die gedragen werden door deuvels/pinnen die dwars door een paal gestoken zouden worden.

Trapezium.
De kastjes die gedragen wilde laten worden hadden de vorm van een trapezium omdat ik blokken te gewoon vond. Ik kreeg hierop de kritiek dat dit te willekeurig was, omdat de trapezium vorm niet echt iets toevoegde aan het geheel. Zodoende ging ik kijken wat ik met deze trapezium vorm kon. Het bleek dat de schuine hoeken vooral heel erg onpraktisch waren. waardoor ik dit idee vrij snel heb los gelaten.

Oneindig.
Ik kwam rondom deze tijd er tot de conclusie dat een modulair systeem oneindig kan zijn en dit belemmerde mij in mijn ideeën. Daarom besloot ik te kijken of het mogelijk was om een modulair systeem in te dammen. Ik maakte een een frame van een vast formaat en wilde dit vullen met planken of dozen.

Het eerste idee wat ik had was om touw gedragen planken te gebruiken. Ik liep direct tegen enkele problemen aan. Touw rekt uit als er gewicht aan hangt, Het is erg instabiel en het is lastig om dezelfde lengtes te verkrijgen. Ik kreeg daarop de tip op in plaats van touw gewoon hout te gebruiken, waarop ik besloot voort te borduren op de klassieke rietveld verbinding die m’n originele frame ook al gebruikte. Ik bouwde gauw alle kanten op met verschillende lengtes aan balkjes, en ik begon tegen m’n eigen principe in ook buiten het frame te bouwen. het werd stiekem toch oneindig!

Vrij bouwen.
Het idee van een frame heb ik toen weer losgelaten, om toch weer het oneindige in te gaan. Toen ben ik met een aantal balkjes van verschillende lengtes willekeurige modelletjes gaan bouwen om de mogelijkheden te bekijken, een daarvan was kijken hoe hoog ik kon gaan.

Rietveld.
een visueel aspect waar ik heel erg tegenop liep, was dat het in mijn verbeelding veel te veel op een Rietveld meubeltje ging lijken. En hoewel rietveld een grote inspiratie is vond ik dit toch erg jammer. De oplossing bleek erg dichtbij, een half model lag ‘omgevallen’ op m’n werkbank. Dit veranderde mijn hele kijk op de verbinding en ik werd helemaal enthousiast om er mee verder te gaan. Een van de eerste dingen die ik voor me zag was een stoel of tafel.

De stoel was gezien de tijd toch een groot risico, dus ik besloot het te verkleinen. waarbij ik terug ging naar de puurste vorm. Zodoende kwam ik tot deze kruk. De kruk is meer een
experimenteel prototype dan een eindwerkstuk. Het frame is gelijkend aan die van de stoel en ik wilde met de kruk testen of de verbinding de krachten op er op te zitten aankan.